Carbonara prawie idealna

Carbonara prawie idealna to propozycja dla osób, które cenią klasyczną kuchnię włoską, ale jednocześnie podchodzą do niej praktycznie i bez nadmiernego komplikowania. To danie pokazuje, że nawet przy użyciu łatwiej dostępnych składników można uzyskać bardzo zbliżony efekt do oryginału. Kluczem jest prostota, dobra jakość produktów i właściwa technika, a nie długie listy dodatków. Makaron, jajka, ser, boczek i pieprz tworzą bazę, która – jeśli zostanie dobrze połączona – daje kremowy, intensywny w smaku sos bez użycia śmietany.

Carbonara w tej wersji opiera się na sprawdzonych zasadach: gorący makaron, wytopiony tłuszcz z boczku i masa jajeczno-serowa, która łączy wszystko w jednolitą całość. To szybkie danie, które najlepiej przygotowywać bez pośpiechu, pilnując temperatury i kolejności dodawania składników. Dzięki temu sos pozostaje aksamitny, a jajka nie zamieniają się w jajecznicę. Carbonara prawie idealna sprawdzi się jako sycący obiad lub kolacja, szczególnie wtedy, gdy mamy ochotę na coś prostego, konkretnego i opartego na kilku dobrze dobranych składnikach. To przykład kuchni, w której mniej znaczy więcej, a smak broni się sam.

400 g makaronu spaghetti.
150 g boczku
4 żółtka
1 całe jajko
100 g pecorino, najlepiej romano
sporo świeżo zmielonego pieprzu

Boczek pokroić. Można w cienkie paseczki, można w kostkę.
Wrzucić na rozgrzaną patelnię BEZ dodatku tłuszczu, ten wytapiający się w zupełności wystarczy.

Wodę na makaron zagotować, posolić. Wrzucić spaghetti.

W misce wymieszać jajka, ser i pieprz. ŻADNYCH śmietan, mleka nie dodawać.

Makaron odcedzić (zachować nieco wody, przyda się do ewentualnego rozcieńczenia sosu) . Wrzucić go na patelnię z boczkiem, porządnie wymieszać.
Spaghetti powinny być dokładnie pokryte tłuszczykiem z boczku. Gaz pod patelnią wyłączyć.
Wlać mieszankę jajeczno – serową i raz dwa zamieszać. Można dodać nieco wspomnianej wyżej wody spod makaronu.

Koniec 🙂
Ot i cała filozofia